Mavi Huzur

Mavi diyorum, mavi...
Baktıkça huzur, baktıkça ferahlık...
Derdini alır, sahile vurur deniz. Sadece dinler dinler dinler... Dök içini düşünmeden, tartmadan.
Mavi diyorum, mavi...
Geç karşısına izle saatlerce. Sıkılmadan, bunalmadan... Aksine huzurla.

Mavi huzur, içimiz mavi.

Yıllarca maviliklerle yaşamış, büyümüş biri olarak diyorum ki arkadaştan  arkadaş, dosttan dosttur mavi.

Aç kucağını gökyüzüne, mavilige bak, huzur!
Gözlerin dalsın denize, derinlere.. Huzur!

Sihirli gibi... Mavi bizim rengimiz, mavi biziz...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Okudum: Kalk Yerine Yat

Resim
 Merhabaaaa, ben geldim! Eski düzenime dönmeye çabaladığım bu süreçte tabi ki ilk adımım başarılı sonuçlandı ve evde ayrı yolda ayrı kitap okumalarıma dönebildim. Bir ara hiç okuyamıyor, odaklanamıyordum ve çok kötüydü. Kitap benim kafamı istediğim şekilde dağıtabilen belki de tek yöntem diyebilirim. E biri bitti; yolda okuduğum; evdeki de az kaldı bugün yarın biter diyebiriz. Şermin Yaşar; Kalk Yerine Yat.  Okuyun arkadaşlar, kafanız doluysa, tam odaklanamıyorum ama kitap da okumak istiyorum diyorsanız, hem dolu olsun etkileneyim hem de çok ağır olmasın diyorsanız buyrun okuyun. Kısa kısa hikayelerden oluşuyor ve her hikayenin sonunda bir şekilde aydınlanma yaşıyorsunuz. Son hikayenin sonu baya hüzünlüydü, canım sıkılmadı diyemem. Canım da sıkılacak yer arıyor zaten :) Neyse konu dağılmasın lütfen! Akıcı, sade ve anlaşılır samimi bir dille yazılmış. Hikayeler samimi. Belki okurken kendi başınıza gelmiş bir olayı okuyor gibi bile hissedebilirsiniz. İnsanı bazen o duyguya çekiy...
Devamı

Merhaba Sevgili Günlük

Resim
Merhabalar, geldim ben yine. Yaptığım araştırmalara göre bu aralar bana en iyi gelecek olan şey günlük yazmakmış. Özel zamanlarda hep yazarım zaten ama günlük deyince, burası işte. Çok uzun süredir ne zaman kendimi iyi, kötü, mutlu, karmaşık veya heyecanlı hissetsem yazıyorum zaten. En en zorları çok yazamadım duygusal olarak çok ağırken ağır ağır sömürüyor gibi olsun istemedim. Nasıl gelecektim babamı kaybettiğimde buraya ? Daha kendimle konuşmazken nasıl anlatacaktım ? Onu çok özledim. Herkesin babasıyla ilişki dinamiği farklı ve kendisine özeldir. Bizimki de bize özeldi. Babalar gününde ilk defa paylaşamadım fotoğrafımızı. O kadar çok şey yazdım ki üzerine; babasını paylaşanların boğazında yumru olmak istemedim. Baktım ne güzel kutlamışlar, görüp yanlış hisse kapılsınlar istemedim. Çünkü hayatta olanlar hayattayken rahat rahat paylaşsın istedim. Ben zaten kendi içimde paylaşıyorum onunla. Şimdilerde yine karışığım. Biraz gülüyorum biraz düşünüyorum. Büyüdüğüm bir evredeyim sanırım. ...
Devamı

İş Hayatı İnsanı Neden Yoruyor

Resim
  Hepimiz yoğun çalışıyoruz. Ama bazen durup şu soruyu sormuyoruz: Çalışmak için mi yaşıyoruz, yaşamak için mi çalışıyoruz? Yaşamak… Kimimiz için gezmek, kimimiz için dinlenmek, kimimiz için aileyle vakit geçirmek demek. Ama çoğumuzun hayatında iş, tüm bu alanların önüne geçiyor. Çünkü iş sadece mesai saatlerinde kalmıyor. Eve dosya götürmüyoruz belki, bilgisayar taşımıyoruz. Ama kafamız dolu geliyor. Yetişmeyen işler, çözülmeyen sorunlar, kızgın bir müşteri, söylenen bir söz… Hepsi bizimle birlikte eve geliyor. Farkında olmadan zihnimiz hâlâ çalışıyor. Asıl yorgunluk da buradan başlıyor. İş yerinde sadece iş yapmıyoruz. Aynı anda onlarca duyguyu yönetiyoruz. Bazen otorite kurmaya çalışıyoruz. Bazen fazla iyi niye­timizin kullanıldığını fark ediyoruz. Bazen başkasının hatası bize kalıyor. Bazen bir müşterinin stresini üzerimize alıyoruz. Bazen de kendi stresimizi bile yönetemiyoruz. Yani bedenimiz değil, zihnimiz yoruluyor. Sekiz saat çalışmıyoruz ...
Devamı