mavilikız

Bakarım. B akarız.      Bakacağım. Aslında hepsi aynı anlama geliyor. Bakılmayacak. Bir şey talep ettiğinizde “bakarız” cevabı geldiyse bilin ki bakılmayacaktır. Gerçekten bakacak olan insan, o anda bakar. Sonraya bırakan, büyük ihtimalle hiç bakmayacaktır. Hepimiz iş hayatında bir şey rica etmek zorunda kalıyoruz. “Şuna bir bakabilir misiniz?” Cevap: “Bakarız.” Geçmiş olsun. Bakılmayacağını gösteren 3 işaret: Ertelemesi Ertelemesi Ertelemesi Aslında o an şunu söylüyordur: “Seni kırmak istemiyorum ama olmaz.” “Şu an hayır demek istemiyorum ama olmaz.” “Şu an bunu konuşacak vaktim yok ama olmaz.” “Bakarız” demek, konuyu uzay boşluğuna göndermektir. Haftaya 2 gün izin kullanabilir miyim? Sunumu inceleyebilir misiniz? Bir saat erken çıkabilir miyim? Farklı sorular. Tek cevap: Bakarız = Hayır Peki neden “bakarız” diyoruz? Çünkü bu en kibar reddetme şekli. Tepki doğurmaz. Tartışma başlatmaz. Konuyu tek nefeste kapatır. Tam senin kaf...

  Sağlıklı ve mutlu bayramlar. Ben küçükken gurbette yaşadığımız için bayramlar çok kısa sürerdi. Sabah aile büyükleriyle telefonda bayramlaşma, varsa mahalledeki büyükleri ziyaret… ve kapanış. O zamanlar hep özenirdim: Akrabalarımla aynı şehirde yaşasak, bayramlar ne güzel olurdu diye. Şimdi aynı şehirdeyim. Ama dönüp baktığımda en güzel bayramlar, o zamanlarmış. Öğleden sonra balık tutmaya gittiğimiz bayramlar. İnsanın en kıymetli şeyin sağlık olduğunu anlaması için illa birilerini kaybetmesi gerekmese keşke. Çünkü bunu yaşamayan birine “şükret, sağlıklısınız” demek yeterli olmuyor. Bu duygu anlatılmıyor, hissediliyor. “Bu bayram gelmediler…” “Bu bayram gezmeye gittiler…” “Bu bayram çalışıyorlar…” Hepsi birbirinden geçerli sebepler. Yeter ki telefonun ucunda olsunlar. Sevdiklerimize sitem etmeden önce varlıklarına şükretmek ne kadar kıymetli. Bunu söyleyince insan kendini biraz “sıkıcı” hissediyor. Çünkü çoğu zaman insanlar yaşamadığı duyguyla empati ...

  Tam bir “eyvah eyvah” anı: Boş mail. Daha doğrusu, “ektedir” yazıp eki eklemeden gönderilen o mail. “Gönderilen” dedim ama aslında öyle değil. Çünkü neden biz boş mail gönderelim? Kendisi gitmiştir o. Hepimiz bu duruma gülen, şakasını yapan insanlarız. Ama ilginç olan şu: Hepimiz aynı hatayı bir gün yapıyoruz. Aynı seviyede olduğumuz ya da rahat iletişim kurduğumuz kişilerde sorun yok. Ama üstlere gönderildiğinde… İşte o zaman gerçekten eyvah eyvah. Arayıp açıklayamazsın. Mesaj atıp anlatamazsın. Mecburen ikinci bir mail atılır. İkinci maili attıktan sonra ise zihnin kendi kendine çalışmaya başlar: “Şimdi benim hakkımda ne düşündü?” “Kesin dikkat etmediğimi düşündü.” “Belki de çoktan fark etti…” Belki de hiç fark etmedi. Belki de ilk maili bile okumadı. Ama bunu kendine anlatmak kolay değil. Hele ki daha önce boş maillerle ne kadar dalga geçtiğini hatırlıyorsan… Eğer fark edersen hızlıca geri alırsın. Ama ya fark etmediysen? Ve sana sadece şu...