mavilikız

  Tam bir “eyvah eyvah” anı: Boş mail. Daha doğrusu, “ektedir” yazıp eki eklemeden gönderilen o mail. “Gönderilen” dedim ama aslında öyle değil. Çünkü neden biz boş mail gönderelim? Kendisi gitmiştir o. Hepimiz bu duruma gülen, şakasını yapan insanlarız. Ama ilginç olan şu: Hepimiz aynı hatayı bir gün yapıyoruz. Aynı seviyede olduğumuz ya da rahat iletişim kurduğumuz kişilerde sorun yok. Ama üstlere gönderildiğinde… İşte o zaman gerçekten eyvah eyvah. Arayıp açıklayamazsın. Mesaj atıp anlatamazsın. Mecburen ikinci bir mail atılır. İkinci maili attıktan sonra ise zihnin kendi kendine çalışmaya başlar: “Şimdi benim hakkımda ne düşündü?” “Kesin dikkat etmediğimi düşündü.” “Belki de çoktan fark etti…” Belki de hiç fark etmedi. Belki de ilk maili bile okumadı. Ama bunu kendine anlatmak kolay değil. Hele ki daha önce boş maillerle ne kadar dalga geçtiğini hatırlıyorsan… Eğer fark edersen hızlıca geri alırsın. Ama ya fark etmediysen? Ve sana sadece şu...