mavilikız

 Evet geldim. Elim gitmedi yazmaya, anlatmaya. Kime neyi nasıl anlatacaksınız aslında ? Depremin olduğu gün yıllık iznim başlamıştı. Sabah Maraş'ta deprem olmuş diye duyduğumda Maraş'ta yaşayan çocukluk arkadaşım geldi aklıma. Mesaj gönderdim iletilmedi, aradım çekmiyor. Abisinden haber alana kadar hissettiğim o korku... Sonra haberlere bakmaya başladığımda Hatay'da yaşayan üniversite arkadaşımın paylaşımını gördüm:  'N'olur yardım edin!'  Hepimiz korktuk, üzüldük ağladık. Elimizden geleni yaptık, yamaya da devam ediyor olmamız gerektiğini biliyoruz. Empati kurulabilir diyorlar ya, aklımız almaz orda olanları bence. Biz izlediklerimizden parçalandık, onlar... Allah'ım yardımcıları olsun... Bu konu yorum yapılabilir bir durum değil o yüzden yazmak anlatmaya çalışmak istemiyorum. Başımız sağ olsun... Bu süreçte okumaya devam ettim evet, bana en iyi gelen şey; okumak.  Okuduklarımdan bir tanesinden bahsetmeye geldim: Sybil.  Ah ne çok etkiledi, korkuttu ve üzdü...