Güçlü kadın olalım, olmasına da…

O da güç istiyor.

Birden fazla statüyü aynı profesyonellikte yönetmek o kadar da kolay değil.

İyi bir anne, iyi bir eş, iyi bir evlat, iyi bir yönetici, iyi bir çalışan, iyi bir arkadaş…

Evde sorumlulukların var, iş yerinde de var, özel hayatında da.

İş yerinde gerildin mi? Onu kapıda bırakıp eve girmen gerekiyor.

Evde üzüldün mü? Uykusuz da olsan iş yerinde belli etmemen gerekiyor.

Sürekli kendini sıfırlamak…

Belki hastasın ama sorumluluk devam ediyor.

Belki birine kırıldın ama diğerlerine yansıtamazsın.

Belki kimseye değil, sadece kendine kızdın.

Belki tükendin.

Belki sadece durmak istiyorsun.

Ama durmadan önce yapılacaklar listesini bitirmen gerekiyor.

Bazen tek molan uykundan çaldığın o saat oluyor.

Kendine vakit ayırmak ise çoğu zaman listenin en sonuna bile yazılmıyor.

Elbette şükür ettiğimiz çok şey var.

Ama sahip olduklarımız, güçlü olmanın zor olduğunu değiştirmiyor.

“Güçlü olayım derken pehlivan oldum” diyoruz gülerek.

Komik… ama fazlasıyla gerçek.

Özellikle insanla çalışıyorsanız iş daha da zor.

Birilerinin stresi, öfkesi, sabırsızlığı üzerinize bırakılabiliyor.

Sabretmek güç istiyor.

Profesyonel kalmak güç istiyor.

Yumuşak kalmak ise daha da güç istiyor.

Üstelik bir yandan da “dişil enerjini düşürme” deniyor.

Hem her şeyi halledeceksin hem de narin kalacaksın.

Nasıl?

Uzmanlar yardım istemeyi öneriyor.

Ama biz yardım istemenin zayıflık olduğunu düşünerek büyütülmedik mi?

Yardım istemek güçsüzlük gibi geliyor.

Oysa her şeye yetişmeye çalışmak insanı tüketiyor.

Belki de öğrenmemiz gereken şey şu:

Güçlü olmak her şeyi tek başına yapmak değildir.

Belki de en büyük güç, yükü paylaşabilmektir