Çünkü uzaktan çalışma, dışarıdan göründüğü kadar rahat değil.

Birçoğumuz onlara imreniyoruz. Trafik yok, ofis yok, istediğin ortamda çalışma özgürlüğü var. Peki gerçekten o kadar kolay mı? Her zaman değil.

Ofiste çalışan biri için sınır nettir: Kapıdan çıkarsın ve mesai biter.

Ama evden çalışırken o sınır kaybolur. İş, evin içine sızar.

Bu yüzden en temel kural şu: Beyne net sınırlar koymak.

Her gün

• aynı saatte,
• aynı yerde,
• mümkünse bir masada çalışmak gerekir.

Çünkü beyin mekanları kodlar.

Bugün koltukta, yarın yatakta, ertesi gün mutfakta çalışırsan; bir süre sonra evin her köşesi “iş” anlamına gelmeye başlar. Dinlenemezsin.

Ama tek bir alan seçersen, oradan kalktığında gerçekten “mesai bitti” diyebilirsin.

Küçük ama etkili detaylar:

• Ev kıyafetini değiştir
• Aynı saatte başla
• Çalışma alanını göz önünden uzak tut

Bilgisayarı gördükçe beyin çalışmaya devam etmek ister. O yüzden iş alanı, dinlenme alanından fiziksel olarak ayrılmalı.

Bir diğer kritik konu da hareket.

Evden çalışmak fark ettirmeden insanı hareketsizleştirir. Bu da hem fiziksel hem psikolojik yorgunluğu artırır.

Mesai bitince mutlaka dışarı çıkmak, yürümek, spor yapmak ya da bir aktiviteye katılmak gerekiyor.

Aksi halde gün bitmiş gibi hissetmezsin.

Kısacası:

Evden çalışmak konforlu olabilir ama sınır koymadığında insanı en çok yoran çalışma biçimlerinden biri haline gelir.

Sizce de öyle değil mi?