mavilikız

 Lütfen şu heyecanımı sizlerle paylaşabilir miyim ? Ama baştan başlamam lazım konuya. Ben Game of Thrones' en en en son izleyenlerdenim. Üniversiteye giderken ilk bölümünü açıp maalesef kelleleri görüp 'ben bunu izleyemem' diye düşünerek geri kapatmıştım. Etrafımda herkesin deliler gibi izlediği diziye başlamamış olmanın eksikliğini de hiç hissetmedim nedense. O kadar haklı buldum ki kendimi o dönem. Soran herkese 'bana göre değil' dedim. Şuan ben de kendime inanamıyorum. Ama herkesin vardır böyle dönemleri herhalde. Var dimi ? Neyse zaman geçti ben mezun olacağım zaman finali yayınlandı ve sosyal medyam GOT ile kaynadı ben hala izlemediğim için 'oh be kötü finale denk gelmedim' kafasındayım. Gel gelelim nasıl oldu da izlemedim kendimi hala anlamıyorum ama yaklaşık 2 sene önce izledim; baştan sona! Her gün delirdim her gün dizi izleyeceğimiz saati bekledim, her gün bunu konuşacak arkadaşlar buldum etrafımda. Aşırı gergin, heyecanlı bir izleme döneminden sonr...

 Yüzüklerin Efendisi yazıp kaçsam yeterli bir yazı olmuş olur gibi bir his var aslında içimde. E ben kim oluyorum da böyle bir filmin dizisini anlatacağım ? :) Yok dizi anlatmak yok şahane, bayıldık, sevdik deyip noktalamak var. Neyse uzun lafın kısası izlemeyen kaldı mı ? Ben yüzüklerin efendisini bayılarak izlemiş biri olarak merakla diziye başladım, ne ara birinci sezon bitti bilmiyorum. Diziyi kötü eleştirenler olmuş, neden ? Verilen emeğe de kötü yorum yapmak pek uygun gelmiyor bana. Konu kötü işlenir, sıralamada mantık hatası vardır o ayrı; ama öyle bir durum da söz konusu değil. Dizi karakter seçimiyle, ele alınışıyla gayet güzeldir. Küçük bazı yerlerde ben de 'Neden?' diye sordum. Yani güzel Galedriel gerçekten oradan yüzerek çıkabileceğine inandın mı ? Böyle yerlerde ben de tabi ki ister istemez sorguladım. Ama türü gereği çok normal değil mi ? Yıldızdan düşen amca aklımı aldı mesela ya da Nori'nin cesareti kalbime umut serpti. Arkadaşlık desek elflerle cücelerde! ...

Ben size bazen gittiğim yerleri yazmak istiyorum, bir bakıyorum size uygun fotoğraf çekmemişim. Neden ? Ayıp değil mi yaptığım. Hayır susturmayın biraz kendime kızacağım. Neyse çok üstüme gitmeyeyim, kafam doludur. Zaten şu kafa yorgunluğu değil mi perişan eden. Bazen telefonla konuşmaktan nefret ediyorum. Hatta genelde. Ama kafam doluyken ekstra kötü oluyorum, cümle kurmak zor geliyor. Neyse ne diyordum; geçenlerde Ankara'da bir mekana gittik, ne tatlı :) Bir kaç fotoğraf çekmişim, aferin bana! Bir de hayatımda ilk defa stand up gösterisine gittim, oh be! Nasıl iyi geldi. Aslında niyetim tiyatroya gitmekti ama izin günümde içime sinen bir oyun bulamadım. Sonra neden stand up olmasın dedim ve iyiki! Önce mekan Pub olduğu için saatlerce araştırmam gerekti. Oradan yorum oku, buradan fotoğraf bul derken gözümü kararttım ve deneyeceğim dedim. Çok iyi geldi be!  Ankara'nın 'lafazans' isimli stand up ekibinden Rüya Aslangül vardı o güne, o kadar sempatik ki, karnımıza ağrılar...

 Jane Austen Açık konuşmak gerekirse -ki neden gerekmesin ? sırf Hasan Ali Yücel okumadım, okumak istediğim için sipariş verdim. Kitap hakkında en ufak fikrim yoktu. Siparişim geldi ve kitap gözümü korkuttu. Kendime 'yandın kızım' dedim. Çünkü okuyacağım ve sıkıcı olacak diye önyargılı oldum. Kitapla nasıl uyumlu düşündüğümü anlayın isterim :) Ama aşırı ters köşe oldum. Kitap beni ilk sayfasından şaşırttı. İLK SAYFA. Böyle bir kitap olamaz. O kadar tatlı ki, şimdi hep öveceğim :) Kitabı elime aldığım gibi bitirdim desem yeridir. Kalın bir kitap ama sanırım iki üç günde bitti. Durakta, otobüste, evde her yerde okudum. Otobüsten inerken 'Of şu sayfa bitseydi' diye düşündüm. Ki bu aşırı garip gittiğim yolu düşünürsek.  Neyse tamam tamam durun; kitap sıkıcı görünümünün tam aksi. Okumaya başlayınca direkt anlıyorsunuz güzel olduğunu. Hemen konuya dahil olup sonrasını merak ediyorsunuz. Dizi izler gibi okudum ben. Hep sonraki sayfayı merak ettim. Önemli olan da bu değil mi ? ...

 Ah Deep! Ne güzel kitap önerdin yine… O kadar tatlı bir kitap ki..! Ne okumalıyım dedim, Deep cevap verdi aldım okudum, yazmakta geç kaldıklarımdan. O yüzden Deep’e teşekkürle giriş yapıyorum:)  İlk sayfadan son sayfaya akıcılık, anlaşılırlık, sadelik sizi alıyor ve asla bırakmıyor. Bazı kitaplar elden düşmüyor ya bu kitap o ‘bazı’ kitap işte. Merak ettiriyor, müdehale ihtiyacı duymana neden oluyor, dizi izler gibi okuyorsunuz. Ah Mary… Aile konusunda bir o kadar şanssız, seçtiği aile de o kadar da şanslı. Kendi şansını kendi yaratan ama bunu bilinçli yapmayan, yabani dedirtecek kadar içe kapanık ve asi ama aslında meraklı, öğrenmeye açık ve sevmeyi bilmediği için yabani sanılan, bence, pamuk kalpli küçük bir kız. Yalnız başladığı hikaye meraklı yapısından dolayı kalabalıklaşıyor. Yer yer yapmaması gereken şeyleri yapıp, atmaması gereken adımları atarken yer yer içine kapanmakla kalmayıp kendini kendine kapatan Mary’nin tatlı hikayesi.  Uzun süredir okuduğum kitaplar içi...