mavilikız

Yeni yılda bu yazıyı yazıp paylaşmak isterdim ama kesin vaktim olmaz, geç paylaşmak zorunda kalırım. Geç paylaşmak yerine erken yazarsam bir şey fark etmez bence :) Yeni yıldan öyle çok şey beklemiyorum aslında, her gün yeni bir başlangıç değil mi ? Nerden nasıl baktığımıza bağlı. Her sabaha yeni bir şans vererek başlarsak neden olmasın ? Sonuçta bir gün ile değişen bir yıla beklenti bağlamak da ne kadar doğru olur, tartışılır. Ama biz neden tartışalım :) İyi seneler demeye gelip tartışıp çıkamam, olmaz. Biz yine de güzel dileklerde bulunalım çünkü umut hep var olması gereken bir duygu. Umut denge ile olması gereken bir duygu desem daha mı doğru olur, fazlası üzebiliyor çünkü. Aman bu kadar da açıklayıcı olma be Özgül :)  Öyle partilerle kutluyorum yeni yılı, neşe ile karşılıyorum diyemem ama yine de içimde bir heyecan da olmuyor değil. Sonuçta yeniden başlıyormuşsun gibi bir his. Kendine yeni bir şans veriyormuşsun duygusu; yeni defter, yeni anılar, yeni umutlar. Yeni yıla dair se...

 Dün çiçek sularken düşündüklerimi paylaşmak istiyorum. Çünkü benim sayfam :) O yüzden değil de dün çok içimden geldi bunları paylaşmak. Bazı günler duygusal olabiliyoruz, dün öyle bir gündü nedenli nedensiz. Çiçek sulayıp kafamı dağıtmak istedim ve düşündüm ki çiçeklerin tek ihtiyacı su ve bir bardak su vermekten aciz evet aciz insanlar var. Sonrasında da çiçek bile bakamadığını söyleyip bununla övünenler... Ya hu sen bir bardak su vermekten acizsin neyin gereksiz itirafını yapıyorsun ?!  Çiçeklere tembihledim; siz kendinize dikkat edin, su vermeyenlere inat siz savaşınızı bırakmayın. Çünkü siz çok güzelsiniz. Nasıl olacak ? Kesin içinden ağır cevap vermişlerdir bana. İnsanız. Bazen bir bardak sudan fazlasını bekliyoruz karşımızdakinden. Yanımızda olsun, konuşmadan anlasın. Bir bakışımızdan mutsuz olduğumuzu görsün. E olmuyor! Ben abime kırıldığım için; bakın kırıldığım için; suçlanıyorum mesela :) Kırılmışım kırılmışım. İnsanlar hep beklenti içinde kimse ne yaptığının farkın...

 Size çok kırgınım. Kaç senedir yazıyorum okuduğum kitapları, bir kişi de çıkıp demedi ki 'Özgül bu kitabı sen okuyamazsın.' Ayıp ayıp. Kitabı çok övdüler ben de aldım. Aldım almasına da neden aldım, kaç günde nasıl okudum ? Belki çok derinlikli ve güzeldir, haksızlık etmek istemem tabi ki edebi bir eser ama herkesin bir okuma tarzı var ve benim okuma tarzıma alışkanlığıma çok uygun değildi. Akıcı evet, sade evet, anlaşılır evet. Ama ne kattı bana ? Üzülerek söylüyorum bilmiyorum. Kitabın sonunda evet etkilendim ama o sona gelene kadar mektupları okurken üzüldüm, sıkıldım, sorguladım. Sanırım yolda okuduğum için tam mesajı alacak romantikliğe ulaşamamış olabilirim. Yarım bırakamadığım için okudum, en sonunda da aydınlanma geldi. Okuyup çok sevenler kızacak bana ama ne yapabilirim ? Olmadı. Bu sefer de olmasın. Zor okuduğum  ikinci kitap oldu. Birinciyi hatırlamak istemiyorum, içime sıkıntı basıyor. Zevk meselesi, kimse üstüme gelmesin neden sevmedin diye lütfen!  Emma'ya ...