mavilikız

 Alaska’nın Peşinde - John Green Bence yaş aralığı 17-25 olan bir kitap. Bana biraz öngörülebilir geldiği için ve üniversiteye hazırlanan bir grup gençten bahsettiği için böyle düşünüyorum. Bu kötü eleştiri olarak algılanmasın çünkü kitabı beğendim.  Konu olarak bahsettiğim gibi gençlerden bahsediliyor, üniversiteye hazırlanmak İçin yatılı okula giden ve orda ilk içkisini, ilk sigarasını içip ilk kez kız arkadaş edinen gencin yaşadıkları, hayata bakışı ele alınmış. Gitmeden önce sade bir hayat yaşarken yatılı okula gittiğinde tehlikeli diye isimlendirilen gençlerle arkadaş olan ama çok güzel dostluklar edinen ve onlarla heyecanlı olayların içine düşen Tıknazın tatlı hikayesi.  Genç grubun içinde her birinin farklı dertleri olduğu İçin hepsinin hayata bakışı, hayattan beklentileri farklı. Özellikle; annesini gözünün önünde kaybeden Alaska. Yaşadığı olay nedeniyle hayattan beklentisi erken ölmek. Bu nedenle de çok kolay tehlikeye atlayabilen cesaretli dediğimi ama aslında ...

Azra Kohen hanımcığım yapmış yapacağını diyerek başlamak istiyorum. Bu kitabı o kadar abartmak istiyorum ki, şahane! Yazının her cümlesini ilk cümle gibi düşünebiliriz.   Neyse konuşalım biraz kitap üstüne, haydi. Öncelikle arkadaşımın tavsiyesi üzerine aldım bu kitabı. Çok beğendiğini iki günde bitirdiğini anlatınca durur muyum, o an sipariş verdim. Azra Hanım'ın yazı dilini ve bakış açısını zaten çok beğeniyorum. Ama kitabı elime aldığımda cesaret edememiştim tavsiye edilene kadar.  Kitap geldiği gibi okumaya başladım. Abartmadan söylüyorum her sayfası altı çizilecek cümlelerle dolu. Ama ben iki günde bitirmedim. İlk 200 sayfasında karakterlere, karakterler arasındaki bağlantıya alışmaya çalıştım. Selim kim, İlmiye kim, Orhan neden gergin, Ülkü ne iş yapıyor, Ali çok mu küçük derken birden kitabın içinde buldum kendimi. Toplamda 593 sayfa kitap. Son 400 sayfayı abartmıyorum her fırsat bulduğum an okuyarak geçirdim. ''Her zenginliğin bir eksiklikten doğabileceğini hatırl...

 Günaydın bayram sabahından... Günün hangi saati okursanız ona göre ayarlayın girişi. Şu 'Nerde o eski bayramlar?' sorusundaki eski bayramlarınız nasıl sizin ? Kalabalık mı, bol el öpmeli mi, kapı kapı şeker toplamalı mı anlatsanıza... Çünkü herkesin eski bayramı kendine has ve kendine güzel sanırım. Kimilerimiz kalabalık sabahlara uyanmayı severken kimilerimiz samimi sabahlar arıyordur. Kimimiz yeni kıyafet hevesi ile uyurken kimimiz onu hayal edemediği için birilerinden hediye bekliyordur. Hayır bayram bayram iç karartmaya gelmedim. Özel günlerde yazmayı çok sevmeme rağmen şimdiye kadar buraya hiç yazmadım. Bayramlaşıp gideceğim ama bir kaç şey de yazmayalım mı ? Sizin eski bayram alışkanlığınızı bilmiyorum ama kendi bayramlarımdan bahsetmek isterim. Biliyorsunuz küçük bir yerde doğdum ve büyüdüm ben. İyisi ile kötüsü ile en sevdiğim zamanlar o zamanlar. En sevdiğim yer de orası. Orda akraba yok, bir kaç komşu sadece. Dolayısi ile hele ki bayram kış günündeyse bayramlaşacak k...