mavilikız

 Günlerdir elim girmiyor bu yazıyı yazmaya... 8 Mart dünya emekçi kadınlar günü, kabul. Ama ne kadar ? Hepimiz biliyoruzdur duymuşuzdur bugünün ne anlama geldiğini. Emekçi kadınlara ithaf edilen bu gün için biçilen değer düşünüldüğünde bir de yapılan ve olanlar düşünüldüğünde kadınlar günü hariç her şeyin günü gibi.  Duyduğumuz ve duymadığımız haberler, yaşananlar kadınların başına gelen ve getirilenler... Yakın tarihten bahsedelim, akşamında 92 yaşında bir kadına tecavüz edildiğini duyduk, 10 yaşında bir çocuğun rahatsız edildiğini, bir kadının eski kocası tarafından sokak ortasında çocuğunun gözleri önünde şiddet gördüğünü duyduk... Bu konularda hep şunu düşünüyorum, görünenden, duyulandan fazlası olduğuna maalesef eminim.  Taciz, tecavüz, şiddet, şehit... bu haberlerde bilmediğimiz niceleri var kim bilir. Ne üzücü ! Evet insanız evet sürekli düşünerek yaşayamıyoruz ama düşünmeden elimizden geleni yapmadan da olmuyor, olmamalı! Kadınlar günümüz kutlu olsun tamam olsun a...

 Koşun gelin okuyan okumayan bu tatlı kitap hakkında konuşalım lütfen.  Simyacı kitabını ben de blog yazılarından gördüm, öyle güzel anlatımlar var ki hakkında merak edip hemen sipariş verdim ve birden en ön sıraya alıp okumak istedim. Çünkü neden sıralaması değişmesin :) Hiç  pişman değilim hatta kendimi tebrik ediyorum aferin bana!  Neyse biraz kitaptan bahsedeyim; çok güzel.  Sevdiğim kitapları abartmayı seviyorum, bu yazıdan sonra okuyanlar ‘Bu kadar övülecek ne var?’ Diye beni dövmeye geri gelecekler o yüzden profesyonel yoruma geçiyorum, çünkü canım kendim. Evet kitap güzel tamam tamam. Çobanın hikayesi bu. Kendi hayat amacını arayan, ararken de neyi neden nasıl yaşadığımızı ve algıladığımızı anlatan ve bizi gözlemlemeye çağıran bir konusu var. Çobanlık Santiago aslında okuma yazma biliyor ama gezmeyi sevdiği için çobanlık yapmayı tercih ediyor. Ailesine gezmek istediğini sabit bir yerde kalarak çalışmanın kendisini mutlu etmeyeceğini söyleyince babasının ...