mavilikız

Bayılıyorum bu kadının sesine: Candan Erçetin... Dinlendirici bir sesi var. Küçükken de şarkılarını hep ezberlerdim, çok dinlediğimden.Takılıp kalıyorum şarkılarına.Ha küçükken derken 90'lar çocuğu olduğumu tekrar yazmama gerek yok sanırım :) Neyse işte şimdide bir şarkı çıkarmış, dillere destan değil mi  ya ? 'Değişiyoruz' Günlerdir sıkılmadan dinlediğim tek şarkı diyebilirim. Sözleri çok etkiliyor beni, dinlemediyseniz dinleyin derim. Sakin sakin hayatı anlatmış sanki bize Candan... Değişiyoruz evet ama iyi bir şey mi bu ? Fırtınalar yaşıyoruz ama içimizden geçenler ? Gülüyoruz iyi hoş da gülüyor muyuz gerçekten ? Çok ince çok! Bazen insan kendisini sorgular ya, bu ara öyle çok düşünmeye başladım yine. Zaman geçiyor geçiyor da nasıl geçiyor, neler değişiyor, neleri atlayarak ilerliyoruz. O kadar kıymetli ki şu zaman, iyi değerlendirmek çok çok önemli; keşke dememek için en çok da... İçinizde kalmasın hiçbir şey, boğazınız düğüm düğüm kaldığında onu orda çözemezsi...

Bide bunlar var demi ya! Aklıma geldikçe sinirleniyorum bak. Arkadaş, hem kendin yap kendin haklı ol! Ne harika hareketler bunlar değil mi ? Bir şöyle suç bastıramadık. Hatta o kadarki haklıyken haksız olmayı on numara başaranlardan biriyim, bu konuda iddialıyım da yalnız. Böyle bazı insanlar var ya hani, yapar yapar kenara çekilir. Onlara hayranım. Net! Benim çevrem onlarla dolu mesela, o yüzden iyi bilirim bir haksız nasıl kendisini haklı çıkarır. Ses tonunu artırırken nasıl yüzü kızarmaz ? Sana özür diletirken nasıl haklı bakışlar atar çok net çözerim. Ama müdehale edemem işte. Bile bile susar kalırım, vicdansızlık karşısında. Önceden saf saf üzülürdüm sonra sessiz sessiz uzaklaşmaya başladım. Burnuma haksızlık kokuları gelince uzaklaşıyorum en missinden! Kalıp da haklı haklı özür mü dileyim, ne var ? Nereden anlarız böyle insanlarıııı ? Ses tonundaki artış ve titreme, durduk yere suçlama, surat asma ve yıkıcı yaklaşım, en belirgin özellikte durup durup laf sokup kendisine ya...

Şuan düşünce ne güzel şarkı sözüymüş diye bir kere daha tebrik ettim :) Bazen neşeden için içine sığmaz bazen de böyle ne tarafa ağlıyoruz diye gezersin ortada. Önceleri canım sıkkın olduğunda giderdim sahile öyle otururdum, mal gibi :) Ama ne güzel terapi. Şimdi denizi geçtim parka gitsen etraf çoluk çocuk... Bırak kafa dinlemeyi müzik açsan kendi duyar. Şimdilerde de bööyle oturup hiçbir şey yapmayasım var diye geçiriyorum içimden ama illaki bir şey yapman lazım. Aman ha! İnsanı kendisiyle bırakmak çok mu zor ya, hiç anlamıyorum. Bazı akşamlar, kendimle konuşmaya vaktimin olduğu akşamlar kendime sır veriyorum. Kendi kırılganlığımı kendime itiraf ediyorum. Sonra kendime üzülüp kalkıyorum ayağa! Sessiz kaldığım zordu önceden, dün yazdım ya cidden büyümek böyle bir şey mi ? İçine öküz oturan günler sessizleşmek de büyümeye dahil mi ? Ah o öküz oturmaları... Neşeliyken de susturabilene aşk olsun! Şarkıdaki gibi işte 'Bazen neşeee, bazen kedeeer . Hayat böyle sürüp gider!'...

Bu filme her başladığımda pişman olacakmışım hissine kapılıp, 'çok güzeldiiii' diye kalkıyorum! İkinci seride de gelenek haline geldi artık bu tepkim :) Başlarken çok korkuyorum beğenmemekten ama alışıyorum o dengesiz tepkilerine. İlk seriyi izleyenler için anlatayım, yine çok etkileyici bir film olmuş. Eşinin başına gelenler çok üzüyor ama deadpoolun olaylara trajikomik yaklaşımı sizin ağlamanızı engelliyor. Hikayeye yeni dahil olanlar var onlar da çok güçlü karakterler bana göre. Bu filmin en sevdiğim yönü ise, her filmi etkili bitirebilmesi! Ailenin önemine ve ailenin kelime anlamına odaklanarak konuyu o kadar başarılı ele almışlar ki o koltuktan kalkarken her şeyin bilincinde olduğunuzu hissediyorsunuz ya da ben bu seriyi çok seviyorum :) Her dalga geçtiği şeyi abarttığını da düşünüyor olsam, ince esprileri çok hoşuma gidiyor. Konuları basit ama etkili ele alış biçimi, akıcılığı etkiliyor. Devamını da merakla bekleyerek ayrıldım bugün salondan. Geç bile kalmışım izle...

Kime sordular büyümek ister mi diye ? Biz mi seçtik sorumlulukları ? Elbette küçükken herkes içinden geçiriyordu 'bi 18 olayım var yaaaa neler yapcam' diye. Ne yaptık peki ? Herkes için değil elbette büyük çoğunluğumuz o hayalini kurduğu şeyleri belki de sonra da yapamadı, kim bilir... Büyümeyi bir şey sandık. Büyüyünce bizi de dinlerler, bizim fikirlerimiz de önemli olur sandık. Yok öyle bir dünya! İstediğin kadar büyü ve istediğin kadar haklı ol, seni dinlemezler. Net bilgi vereyim mi ? Zamanı istediğimiz an'da durduruyor olmamız lazımdı. Ya da ne bileyim başka bir çözüm! Böyle koşarak yaşadığımız bir dönemde hızla büyüyor olmamız bana çok mantıklı gelmiyor ama yine de sevindiğim şeyler var kendi adıma. Mesela şuan hiçbir çocuk sokakta oyun oynayamıyor. Korkudan! Çocuk kaçırma, çocuk dövme... Mesela düşünüyorum da hiçbiri merdivenlerde haftanın günlerine göre basamak atlamıyor ve bu yüzden de merdivenden düşüp kendisine gülemiyor... İstop, simiiiiiiit,yakar top, kız-e...

Ne kolay vicdansız olmak değil mi ? Şöyle bir düşününce 'vicdansız' olmayı seçenlere hak vermiyor değilim (!) Abi ne güzel ya, yüksüzlüğe bakar mısınız ? Suçlu hissetmek yok, pişmanlık yok, kederin yokluğundan bahsetmeme gerek yok sanırım... Aklım almıyor başka türlüsünü düşünmek. Çünkü hangi vicdana sığar bir can'a zarar vermek, anlamıyorum! Evet o kara kuzudan sonra daha da üzüldüm, daha da bıraktım insanların bir gün vicdanlı olacaklarına olan inancımı. Kimse iyi olmayacak hatta aksine gittikçe kötüleşiyor her şey, herkes. Bunun başka açıklaması olabilir mi ya ?! Sen suçsuz, masum canlıya acı çektir ve bunun sende hiç bir yükü olmasın ? Nasıl uyuyorsunuz merak ediyorum... Hoş sizden rahat kim var, abi vicdan yok huzur var böyle insanlarda! Bugün o yavru köpeğin seslendirildiği bir video izledim, nasıl üzüldüm anlatamam... Öyle güzel yapmışlar ki, ne yazıkki anlayan çok az, çok çok az... Anlatılmaz, öğretilmez ki böyle duygular. Ne diyeceksin ? Bir cana kıymak çok k...