mavilikız

Sonunda Tatlım Tatlım ı da izledim diyeceğim, daha yeni vizyona girdi zaten diyeceksiniz :) Evet ama bayadır bekliyor olunca 'sonunda' demek gerekti :) Açıkçası tahminimin çok dışında bir yapı çıktı karşıma. Fragmandan da kuramıyorsunuz taşların bütününü, film ilk başladığında kafamdan bir yere bağlamaya çalıştım bir anda. Hatta olanın dışında farklı farklı bir on senaryo üretmedim değil :) Bir Yılmaz Erdoğan klasiği olmuş ressmeen!!! Aklımda hiç olmayan bir kurguyla karşılaştım ve her zamanki gibi zekice bir kurgulama olmuş. Yani hiç sıkılmadan tek solukta izliyorsunuz ve tadı damağınızda kalıyor. Bitmese daha izlemeye devam edebilirsiniz. Hepsi o kadar güzel oturmuş ki karakterlerin, o kadar tam ki her şey. İçinde senin,benim,onun olduğu bir film olmuş. Herkesin kendinden parça bulabileceği, yapılan küçük hataları güldürerek gösteren tatlı bir çekim. Gülüyoruz ama aslında inceden de mesaj alıyoruz :) Israrla tavsiye ederim, mutlaka izleyin derim. Emeğinize sağlık!

Her görümce gÖrümcek değil tabiki, mesela ben :)  Çok merak ettiğim Gupse Özay filmi 'Görümce' yi izleyebimm. İşten dolayı çok geç kaldım ama DVD'ler iyiki var!  Tatlı mı tatlı, samimi bir film olmuş. Ailecek gülmelik film arayanlara cevap niteliğinde :)  Adı gibi korkutucu değil, yer yer duygusal genelde gülümseme dolu..gğzel oyuncu kadrosu ve güzel hikaye. Emeğinize sağlık. 

Eveeeetttttttt izledim :) Kararsızlıklar sonrası gidilen Recep İvedik serisinin son filmini beğendik mi bakalım :) Kendi rekorunu kıran film. Konusu güzel seçilmiş, işlenmiş filmin. Oyuncu seçimi, tavırları çok eğlenceliydi. Gülmeye gidip kahkahaya sebep oldu desem tam olur. Bazı yerler tabi ki abartılmış, tabi ki bazı espriler aşırıya kaçmış ama komedi bunu gerektirir sanırım. Şu gergin ortamda gülmeye güzel bir film olmuş. Milli duyguların, takım ruhunun bu şekilde bizden bizden işlenmiş olması çok tatlı :) İzlemeyen ve gülmek isteyenlere tavsiyemdir.

Evet bugün yine atarlı değilim sadece her geçen gün daha iyi anlıyorum ki tahammülümüz yok. Senin benim onun hiç birimizin tahammülü yok. beklemeye, sabretmeye, anlamaya tahammülümüz yok. En ufak şeylere kızar olmuşuz, en ufak alttan alınabilir konulara öfkelenir, hemen bağırıp çağırıp sorun çözmeye çalışıyoruz daha doğrusuuu bizi sırf başlarından atmak için geçiştirdiklerinde haklı olduğumuzu sanar olmuşuz. Etrafta o kadar öfkeli, asabi, sinirli insanlar dolaşıyor ki daha da kötüsü bu öfkelerini kendilerinden güçsüz gördüklerinden çıkarıyorlar. Çözüm mü ? Anlayış... Mümkün mü ? Sanmıyorum :) Artık öfkeyle yaşar olmuşuz biz. Öfkeyle var oluyor, öfkeyle sorun çözmeye çalışıyor, öfkeyle adım atıyoruz. Sinir, stres hayatımızın bir parçası olmuş artık. Kime neden kızdığımızı bilmeden kızıyoruz.